Γούρι στο πιάτο σας...

Γούρι στο πιάτο σας...

Το  σύμβολο της ζωής, της γονιμότητας και της καλής τύχης,  το ρόδι μπορεί να αποτελέσει άριστο συμπλήρωμα σε πολλά από τα εδέσματα που παρασκευάζουμε για τους αγαπημένους μας, προσφέροντας χρώμα, άρωμα και γεύση.

Ο καρπός της ροδιάς, είναι γνωστός από τους προϊστορικούς χρόνους. Κατάγεται από την Κεντρική Ασία. Ονομάζεται  και μήλο των Καρχηδονίων ίσως γιατί ο Πλίνιος αναφέρει ότι η  Καρχηδόνα παρήγαγε  τα καλύτερα σε ποιότητα ρόδια. Η ροδιά στις περισσότερες περιοχές του πλανήτη είναι αυτοφυής.

Στο  ελληνικό τραπέζι ο καρπός της ροδιάς χρησιμοποιείται σχεδόν αποκλειστικά ως φρούτο του φθινοπώρου και του χειμώνα. Στις χώρες της Μέσης Ανατολής, όμως, θεωρείται απαραίτητο συστατικό για πάρα πολλά πιάτα. Από τον χυμό του καρπού της ροδιάς οι ανατολικοί λαοί παρασκευάζουν ένα δροσιστικό ποτό που το προσφέρουν σε επίσημες τελετές  και ονομάζουν σερμπέτι.

Το ρόδι συμμετέχει  στις ανατολίτικες κουζίνες με τη μορφή ενός παχύρρευστου χυμού (σάλτσας) που περιέχει όλες  τις γεύσεις και τα αρώματα του φρούτου. Είναι  ένα είδος πετιμεζιού με έντονη γλυκόξινη γεύση, που ονομάζεται ξινό του ροδιού. Αυτή η σκουρόχρωμη σάλτσα δίνει μια ιδιαίτερη γεύση σε πολλά πιάτα με βάση το κρέας, αλλά και σε σαλάτες με πράσινα λαχανικά.

Προτείνουμε να δοκιμάσετε μια σαλάτα από την γειτονική Τουρκία με ψιλοκομμένη ντομάτα, μαϊντανό, άφθονο δυόσμο, κύμινο και πολτό πιπεριάς και μια δόση χυμό ροδιού, αντί άλλο ντρέσινγκ, να συνεχίσετε σερβίροντας για κυρίως πιάτο, έτσι για αλλαγή, με μπουτάκια από κοτόπουλο, με ψιλοτριμμένο καρύδι, σαφράν και βούτυρο, γλασαρισμένα με γλυκόξινη πάστα ροδιού και  ολοκληρώστε την παρουσία της Ανατολής στο τραπέζι σας με μια λευκή κρέμα γάλακτος γαρνιρισμένη με ρόδι. Αν βέβαια αυτά παραείναι εξωτικά για τα γούστα σας, την επόμενη φορά που θα σερβίρετε πράσινη σαλάτα προσθέστε απλώς μερικούς κόκκους ροδιού για να αποκτήσει χρώμα και ιδιαίτερη γεύση.  Συνταγές με σαλάτες οι οποίες φτιάχνονται με ψιλοκομμένα ωμά πικρά χόρτα (ραδίκια, αντίδια) και φρέσκους σπόρους ροδιού σώζονται στην ανατολική Κρήτη.

Στην ιατρική και κοσμετολογία

Κατά τον Ιπποκράτης ο χυμός ροδιού ήταν άριστο αφροδισιακό ρόφημα. Κατά τους Διοσκουρίδη και Πλίνιο το αφέψημα ρίζας και φλούδας ροδιού ήταν κατάλληλο για τα παράσιτα του εντέρου, ενώ το πηχτό αφέψημα ροδιού μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε γαργάρες για τον πονόλαιμο. Αφέψημα από αποξηραμένες ρίζες της ροδιάς θεραπεύει από τις γυναικολογικές παθήσεις και ανακουφίζει από τη ναυτία. Ένας λαϊκίστικος τρόπος εξάλειψης των κηλίδων του δέρματος είναι η χρήση του χυμού του ροδιού αναμεμειγμένου με λάδι ελιάς. Στη σύγχρονη κοσμετολογία  το ρόδι χρησιμοποιείται για την παρασκευή αντιγηραντικών προϊόντων αφού έχει αντιοξειδωτικές ιδιότητες.

Καλό είναι να γνωρίζουμε ότι ένα ποτήρι φρέσκου χυμού ροδιού είναι πλούσιο σε κάλιο, σίδηρο, σελήνιο (αντιοξειδωτική ουσία) βιταμίνες Α, Β1, Β2 και C και ότι τα 100 γραμμ. περιέχουν μόλις 70 θερμίδες.

Η επιλογή και το καθάρισμα

Οι πρώτες βροχές του φθινοπώρου ωριμάζουν τα ρόδια. Διαλέξτε ρόδια βαριά, με γυαλιστερή και σφιχτή επιδερμίδα. Μπορείτε να τα διατηρήσετε πολλές ημέρες εκτός ψυγείου, αρκετούς μήνες στη συντήρηση του ψυγείου ή σε σκοτεινό μέρος αν τα κρεμάσετε μαζί με το κλαδάκι τους. Μπορούν να φαγωθούν ακόμα κι όταν η φλούδα τους έχει συρρικνωθεί.

Για να τα καθαρίσετε, κόβετε κυκλικά και αφαιρείτε το φλούδι στο μέρος του κοτσανιού. Ακολούθως χαράζετε ελικοειδώς όλη τη φλούδα προσεκτικά για να μην πληγώσετε τους σπόρους. Πιέζοντας στο άνοιγμα, χωρίζετε το ρόδι στα δύο. Κρατείστε το μισό ρόδι, με το άνοιγμα προς τα κάτω, χτυπήστε τη φλούδα με το χέρι σας και θα δείτε τους σπόρους να απελευθερώνονται.

Ξινό ροδιού

Άρτυμα αντί για ξίδι σε ανάμειξη με ελαιόλαδο για τις πράσινες σαλάτες.

Υλικά

15 ρόδια ώριμα,
2 ρόδια άγουρα ή ξινόρογδα,
3 κουταλιές χυμό λεμονιού,
1 κουταλιά χυμό νεράντζι ή ξινό πορτοκάλι,
1 κουταλάκι ξίδι,
1 κουταλάκι ζάχαρη

Εκτέλεση

Καθαρίστε τους σπόρους από τα φλούδια και τοποθετήστε τους σε ένα μεγάλο μπολ. Ρίχνετε μία - μία χούφτα σε ένα τουλουπάνι και τα στύβετε με τα χέρια σας μέχρι να βγει όλο τους το ζουμί. Καλό είναι να μην χρησιμοποιήσετε αποχυμωτή διότι η υπερβολική πίεση στους σπόρους δίνει μια πικρή γεύση στο πετιμέζι.

Αδειάστε τον  χυμό σε μια κατσαρόλα μαζί με το ξίδι, τη ζάχαρη και το λεμόνι. Βράστε σε δυνατή θερμοκρασία μέχρι να μείνει περίπου 1½ φλιτζάνι από το σκουρόχρωμο πετιμέζι. Αφήστε το να κρυώσει και αδειάστε το μέσα σε γυάλινο αποστειρωμένο μπουκάλι. Διατηρείται στο ψυγείο περισσότερο από ένα χρόνο.